Van grote hoogte speurt hij met priemende ogen het veld af. Het is al een paar dagen geleden, hij moet op zoek naar zijn volgende maaltijd.

De thermiek doet hem hoog zweven, zijn ‘skrieeee’ is van ver te horen. Hij regeert over het luchtruim, zijn aanwezigheid boezemt angst in.

Dan! Daar beneden! Een prooi, te mooi om te laten lopen. Terwijl hij snel naar beneden duikt, gaan zijn klauwen open als een landingsgestel. Deze is van hem.

©2026 Foxfictie