Ze sluit haar ogen en geniet van wat in eerste instantie stilte lijkt. Maar dan ontwaart ze steeds meer geluiden: de wind in haar oren, het aanspoelen van de golven, een meeuw die krijst in de verte. In de verte hoort ze schapen in de wei blaten en een trekker die aan het ploegen is.

Ze doet haar ogen open en ziet de vogels naar beneden duiken. In de verte een boot die uit vissen gaat. Ze voelt de plek waar ze zit. Met haar fijne waarneming ervaart ze elke nuance, waardoor de omgeving rijker voelt en haar raakt.

©2026 Foxfictie