Het landschap glijdt aan haar voorbij. Aan weerskanten staan bomen, rechts ligt het kanaal. Er staat weinig wind en het water is een spiegel. Aan de linkerkant worden weilanden afgewisseld door boerderijen. Bonte koeien maken plaats voor schapen met lammetjes.

De radio staat aan met kalme, ontspannende muziek en ze geniet van de autorit. Het is rustig, dus de weg is van haar alleen. Een glimlach speelt om haar mond en het is makkelijk om een beetje weg te dromen. Ze voelt zich roekeloos worden nu er nauwelijks ander verkeer is om haar aandacht op te vestigen.

Ze ziet het kanaal met de graskanten. De rietstengels zwiepen door het briesje dat er staat en de verschillende watervogels vermaken zich in het water of op de oever. Eenden, zwanen, ganzen en daaromheen zwermen meeuwen.

Haar beide handen liggen op het stuur. Hoe zou het zijn om gewoon een heel klein beetje af te wijken naar rechts, net zo lang tot ze precies op tijd weer terug kan sturen? Hoewel het idee haar beangstigt dat haar auto in het water zou raken, zou ze natuurlijk als ze goed oplet, gewoon kunnen proberen hoe ver ze kan gaan…Het idee geeft haar een kick.

Met een schrik beseft ze ineens dat ze tijdens het dagdromen onbewust al het stuur heeft gedraaid en ze ziet het water ineens razendsnel dichterbij komen. Waarom heeft ze zo onbezonnen haar focus verloren, waar is ze mee bezig?! De auto bonkt en stuitert als hij door de berm raast en er is geen tijd meer om haar richting te veranderen.

Vlak voor de auto het water raakt, doet ze een schietgebedje en bedenkt ze snel een overlevingsplan voor het moment dat ze kopje onder is. Gewoon het raam intikken en eruit zwemmen.

De auto raakt het water met een harde klap. Nog voor ze het goed en wel doorheeft, sluit het water zich boven haar en duikt de auto verder naar beneden. Na een paar momenten komt de auto tot stilstand tegen de bodem en ze raakt bewusteloos.

Na een poosje, ze heeft geen besef van de tijd, gaan knipperend haar ogen open. Haar hoofd grijpt ze vast, er zit een bult op omdat haar hoofd tegen het stuur sloeg toen de auto tot stilstand kwam. Ze probeert door de autoruit de wereld om haar heen te ontwaren.

Ze weet niet wat ze ziet. Ze ziet kleine wezentjes om haar heen. Ze dragen kleren net als mensen, maar ze zijn zo klein als haar hand. Haar verbazing wordt nog groter als ze snorkels op hun hoofd ziet zitten. Het blijkt een hele onderwaterwereld te zijn met soortgelijke wezentjes die er allemaal even vriendelijk uitzien.

Twee van de dappersten komen haar kant op en proberen de deur open te wrikken. Door het ongeluk is het ijzer verwrongen en blijft het portier klemmen. Voorzichtig draait ze het raam een stukje open en de twee komen eerst aarzelend, maar dan met meer zekerheid de auto in gezwommen. De oudste haalt een kleine rugzak tevoorschijn en haalt daar een gloednieuwe snorkel uit, die hij op haar hoofd plaatst. Ze is in haar favoriete kinderserie beland. Ze is nu één van hen en vergeet haar overlevingsplan. Hier wil ze blijven.

©2025 Foxfictie